Uciec od ego 3/3 Słodkie cierpienie

Słodkie cierpienie

Jesteś jeszcze głębiej, bliżej, dotykasz stwórcy
Wiesz, że teraz Cię nakarmi i już nie wypuści
Ukaże surowo, bo wiesz, że zasłużyłaś, i obudzi na nowo
Już widziałaś to w przebłyskach, będąc spragnioną
Pragniesz tej kary, gniewu, chcesz walczyć
Chcesz tego doznać, poddać się jak sił nie wystarczy
Być choć na chwilę, nie mogąc nic więcej
Czuć skrępowane dłonie, lecz luźne mięśnie
Wyzbyć się strachu przed tym, stracić kontrole w pełni
I zadrą, na pociętych dłoniach dzierżyć
Wszelkiego piękna, ciemną drugą stronę
Mieć całokształt kwiatostan w dłoniach, piękna które musi boleć

Niedosyt…

Czujesz szczęście, wszechświat teraz subiektywnie
Wiesz, że za chwile emocje opadną, zniknie
Cierpienie, te tak słodkie cierpienie, zadra zostanie
Ale jeszcze jesteś w trakcie, chcesz dalej
Rzucają tobą fale, na brzegu leżysz
I czujesz to palące słońce i jego, i przeżyć
Tego chcesz więcej, krwawią Ci dłonie
To tylko chwila, zalana potem
Z warg zlizujesz sól, szczęście i ból
Rzuca Tobą gdzieś w dal, multum słów
Brak słów, tylko chcesz, teraz niech
Póki śmierć, póki, dopóty, w net
Zabierz mnie z sobą, wewnętrzny krzyk teraz
…

Uciec od ego Spokój mnożąc 2/3

Empiria

Wchodzisz głębiej, swoim tempem, jest coraz przyjemniej
Czujesz, że zaraz wypłyniesz po powietrze
Ale starczy Ci, odcień niebieski przeplata się z czerwienią
Snując swoistą smugę, ty za nią dzieląc
Otchłań, rozsuwając zastępy, już wiesz którędy
Iść, jak nigdy, jesteś pewna tego wszystkim
Co jest w tobie, każdym zmysłem pobudzonym
Jesteś malarką swojego życia, teraz zbierasz plony
Na szkicowałaś to dawno, lata temu
Ale żeby do tego dojść musiałaś nauczyć się wielu reguł
Teraz latasz, gdzieś w zaświatach, i nie chcesz wracać
Nie potrzebujesz chemii, płynów; dotykasz, składasz
Wszystkie układanki co są nie do złożenia, właśnie teraz
Pędzle wycierasz, wychodzisz na przeciw, zbierasz

Uciec od ego Spokój mnożąc — autor zdjęcia: Adrian Pelletier

Owoce w sadzie, czujesz tę woń, czujesz cierpienie
Ty, twój umysł reaguje, ale on jest daleko od Ciebie
Owoce są świeże, spłukujesz je wodą
Kosmos nad tobą, a ty tylko spokój mnożąc
Ostrość do granic, nic więcej Ci nie potrzeba
Właśnie teraz natłok myśli, ale ty jesteś obok, zbierasz
Spokój, dotykasz, czujesz chropowatość płaszczyzn
Idziesz, w kierunku słońca, patrzysz
Wiesz już wszystko, twoja prawda staję się formą
Dotykasz jej, zwielokrotniasz, zwiększasz głośność
Nie potrzebujesz nic, wszystko jest jakie jest
I w tym sens, teraz dotykasz drzew, pestki jesz

Wiesz, że tylko Ty i teraz, i tym bardziej barw nabiera
Nie ma nic poza tym, już wybierasz
Kolejny kolor na płótnie, właśnie zacierasz
Granice, tworzysz cienie, myślą wyprzedzasz
Kolejny akt, ale i tak skupiasz się na oddawaniu barw
I znowu gdzieś uciekasz, jednocześnie skupiasz się na detal
Idziesz przez park, ale czujesz że coś jest nie tak
Za dużo myśli, myśli wyścig, teraz jest on tam
Przewracasz się na drugą stronę, żar
Udami zaciskasz bagaż, który masz
I znów laguna, płyniesz za dźwiękiem
Błękit z czerwienią wypełnia przestrzeń
Jesteś jeszcze głębiej, bliżej…

Uciec od ego Impresja 1/3

Impresja

Teraz wyobraź sobie, siadasz na spokojnie kładziesz się
Nie, Ty to robisz za chwilę ukaże Cię
Stwórca, ty tego chcesz pragniesz znowu
Chociaż nigdy tego nie dostałaś, nie doznałaś, w obu
Dłoniach dzierżysz kolczastą florę
Jesteś spragniona, a zapełnioną masz głowę

Chcesz i to robisz, za dużo robisz niczego
Satysfakcja ulatuje, budujesz klocki lego
Kretkami malujesz, wnioskujesz, rezygnujesz
Teraz woń świata obcego się przypatrujesz
Analizujesz, ale tak to nie działa
Wszystko ma swój czas, wracasz, zabawki odkładasz
Jesteś uwięziona, w wieży, w pokoju w umyśle
Chcesz dotknąć kwiatów, ale chwytasz liście Continue reading Uciec od ego Impresja 1/3 →